Vera heeft het initiatief genomen om interessante inwoners van ’t Harde te bevragen over hun leven hier. Hen wordt ook gevraagd naar hun lievelingseten en Pim van Amuse ontwerpt daar een mini-hamburger voor.

Als bijzondere burger van ´t Harde hebben we Manon Sluijter gevraagd het spits af te bijten. Manon is een actief betrokken burger in onze samenleving. Naast de zorg voor haar gezin en haar werk staat ze voor iedereen klaar: school, kerk, wandelvierdaagse, noem het maar. Ze is vooral veel in touw voor de scoutinggroep Gustaaf Adolf. Tijd om wat meer over deze burger te weten te komen en haar eens in het zonnetje te zetten. Zelf is ze wat allergisch voor de term burger: “Ik vind het woord burger nogal ambtelijk klinken. Ik werk voor de gemeente Oldebroek en daar hebben we het liever over bewoners en inwoners. Maar ik snap, gezien de burger die Pim voor mij maakt, dat jullie nu dit woord gekozen hebben”.

Je woont op ’t Harde. Hoe lang al? Ooit ergens anders gewoond?
Manon is geboren op ’t Harde en woont hier al haar hele leven, op een paar jaar na. Ze reist graag en heeft een paar grote reizen achter de rug. Op één van de laatste reizen die haar o.a. naar Nepal voerde, heeft ze een deel van Mount Everest beklommen. Tijdens haar verblijf in Nepal kwam ze in contact met iemand die daar op vrijwillige basis in een weeshuis werkte. Ze heeft er rond gekeken en vond dat werk heel zinvol en belangrijk. Thuis gekomen besloot ze de betrokken organisatie te benaderen en zich op te geven als vrijwilliger. Na een periode van training, o.a. op taal, werd ze uitgezonden naar de grens van Thailand en Birma, om in een tehuis met zogenoemde ongedocumenteerde kinderen te werken. Dit zijn kinderen die om uiteenlopende redenen geen identiteitspapieren hebben, of kunnen krijgen. Deze kinderen werden niet geaccepteerd in de samenleving daar. Kansen op onderwijs en goede medische zorg waren klein. Dat is schrijnend omdat veel van deze kinderen ook ziek zijn; specifiek dat gebied had veel patiënten met aids/HIV.
Manon ondersteunde staf en leiding van het tehuis, maakte schema’s voor de werkzaamheden, verzorgde trainingen en onderwees in het plannen van werkzaamheden en het schrijven van rapportages.

Na ongeveer 3 jaar trok de werkgever zich terug uit het project. Manon besloot om ‘even’ naar huis te gaan, ook wegens ziekte van haar moeder. Een mooie reis, helemaal over land. Het was niet de bedoeling om voorgoed hier te blijven, maar ja…. Life is what happens while you are making other plans (het leven is wat er gebeurt terwijl je andere plannen maakt).

Heb je een levensmotto of favoriete uitspraak?
Haar levensmotto is: “Je moet genieten van de kleine dingen in het leven”. Een mooie zomerdag, een fijn gesprek, noem het maar. Zij vindt het ook belangrijk om een verschil te maken: “Maak een verschil; in de wereld, in de omgeving en begin bij jezelf”. Ziet ze ergens verbetermogelijkheden, dan springt Manon daar graag op in.


Wat is je beroep? Heb je daar bewust voor gekozen of ben je ‘erin gerold’?
Manon is opgeleid in Bedrijfscommunicatie en Journalistiek en heeft later nog een hbo-opleiding organisatiepsychologie gevolgd.
Als kind wilde ze oorlogsverslaggever worden. Al jong wist ze dus dat ze mensen informatie wilde geven en heeft deze studierichting daar op uitgekozen.
Op dit moment werkt ze 32 uur als senior communicatie-adviseur bij de gemeente Oldebroek. Ook heeft ze een eigen bedrijfje in communicatie.

Heb je hobby’s? Wat doe je in je vrije tijd? Waar haal jij voldoening uit?
Al met al heeft ze weinig tijd voor hobby’s. Naast haar gezin en werk blijft er weinig vrije tijd over. Ze is graag actief bezig wanneer het kan. Verder besteedt ze veel van haar vrije uren aan de scoutinggroep Gustaaf Adolf, op ’t Harde.
Als kind was Manon ook lid van de scouting; haar vriendengroep bestaat dan ook grotendeels uit mensen die ze daar heeft leren kennen. Manon vindt scouting belangrijk voor kinderen: “Scouting geeft kinderen een zinvolle vrijetijds-besteding, waar ze hun hele leven iets aan zullen hebben. Ze leren niet alleen praktische vaardigheden maar ook uitdagingen aangaan, samenwerken en communiceren. Ook hun probleemoplossend vermogen wordt ontwikkeld”.

Welk boek zou iedereen eens moeten lezen of welke film eens moeten zien?
Het laatste boek dat ik las was “Een jihad van liefde” van Mohamed El Bachiri. De schrijver is een Belgische moslim die zijn vrouw verloor bij de bomaanslagen in Brussel en achterbleef met 2 kleine kinderen. Zijn visie op de islam en de terroristische aanslagen overal ter wereld heeft haar diep geraakt.

Goede buren of verre vrienden?
Manon is daar heel duidelijk in: “Ik heb hele goede buren en probeer er zelf ook één te zijn. Natuurlijk heb ik ook verre vrienden, door het reizen en werken in het buitenland. Ik zou geen van alle willen of kunnen missen”.

Wat is je favoriete jaargetijde?
“Mijn favoriete jaargetijde is de zomer. Het is lekker warm en lang licht!”

Wat is je favoriete eten?
Manon twijfelt geen moment: “Thais/Aziatisch, en dan lekker pittig!”
Pim Kleinrensink heeft dan ook voor Manon een speciale burger gemaakt: rundvlees met verse kurkuma, koriander, laos en kokosmelk, gegarneerd met een dressing, cassave en sla. Het smaakt prima, al is Manon véél pittiger gewend.

Deze speciaal voor Manon Sluijter gemaakte burger staat de komende 6 weken op het menu bij Amuse. U kunt hem komen proeven!

WhatsApp chat